Całość podejścia do redukcji odpadów opakowaniowych wymaga odejścia od fragmentarycznych działań na rzecz kompleksowej strategii. Zamiast traktować zwroty, recykling i design jako oddzielne obszary, firmy powinny działać według zasady myślenia w cyklu życia: ocena surowców, procesów produkcyjnych, użyteczności produktu dla konsumenta i końcowego etapu gospodarowania odpadem. Tylko w ten sposób można zminimalizować ryzyko przerzucania problemów z jednego etapu łańcucha dostaw na inny.
W praktyce oznacza to integrowanie działań operacyjnych z wymogami prawnymi: audyty materiałowe, standaryzacja opakowań i systemy zwrotne powinny być projektowane z myślą o zgodności z rynkami docelowymi; wielu ekspertów odwołuje się do wymogów VerpackG jako punktu odniesienia przy planowaniu alternatywnych systemów opakowań i rozliczeń. Takie podejście pozwala łączyć działania prośrodowiskowe z obowiązkami sprawozdawczymi i logistycznymi.
- Mapowanie materiałów: identyfikacja krytycznych strumieni opakowaniowych i ich wpływu na koszty oraz środowisko.
- Projektowanie z myślą o recyklingu: uproszczenie miksów materiałowych i eliminacja trudnych do odzysku komponentów.
- Systemy wielokrotnego użytku i zwrotne: pilotaże opakowań wielokrotnego użytku w kanałach B2B i B2C.
- Współpraca z dostawcami: wymuszanie zgodności materiałowej i dzielenie się danymi o recyclability.
Całościowy program redukcji odpadów to także system monitoringu — KPI dotyczące masy opakowań na jednostkę produktu, stopnia recyklingu i kosztów logistyki zwrotnej pozwalają mierzyć postęp. W dłuższej perspektywie taki model przynosi korzyści nie tylko środowiskowe, ale także ekonomiczne: mniejsze zużycie materiałów, niższe opłaty za utylizację i silniejsza pozycja negocjacyjna wobec partnerów handlowych.